Het is heerlijk om weer hele dagen in de tuin te zijn, er moet nog heel wat gebeuren voor het echte werk kan beginnen maar er is ook nog tijd genoeg. Ik was blij weer uit mijn "grot" te kunnen. Ik woon, kook, eet en slaap ongeveer in dezelfde ruimte, de woonkeuken. Het is er aangenaam, de enige ruimte waar een kachel staat en waar het knus en warm is. Helaas is het er wel erg stoffig door de lemen muren, brandende kachel en de vier katten die er ook wonen en slapen, wat allemaal niet lekker gaat met mij allergieen. Ik was dus blij dat de dagen buiten nu weer steeds langer gaan worden en mijn neus weer wat ruimte krijgt zegmaar :-)
Helaas was ik vandaag de hele dag buiten aan het niezen, mijn ogen werden nog dikker en mijn neus liep nog harder haha... ik denk dat de hazelaars die aan het einde van de bloei zijn samen met de wind die er vandaag was toch een beetje roet in het eten gooiden. Nevermind, ik heb toch geen spiegel, dan maar nog dikkere ogen.
Ik had een paar weken geleden mijn peultjes al voorgezaaid in mijn kweektentje, enkele dagen geleden verhuisde ik ze naar de vensterbank en eergisteren naar mijn terras buiten. Ze leken met de temperatuursveranderingen totaal geen moeite te hebben en omdat het nu zeker de komende week niet gaat vriezen besloot ik ze vandaag in de tuin te zetten. Ik heb een vast rek van betonijzer tussen enkele palen, hij staat er al 8 jaar en daar laat ik afwisselend verschillende klimmers tegenaan groeien.. Een paal was inmiddels een beetje verrot dus ik heb er een paal van acacia naast geslagen vandaag en de peultjes tegen het rek gezet. Als het een beetje meezit heb ik lekker in mei al de eerste oogst!
Ik heb ze in plukjes van een stuk of 5 bij elkaar gezet, ze gaan toch allemaal over elkaar heen groeien en dat lospeuteren van de zaailingen gaat alleen maar ten koste van de worteltjes. Ik heb ongeveer 100 plantjes uitgezet. Dat is veel, maar ik laat ook altijd veel van mijn planten doorgroeien voor zadenoogst voor het jaar erop en uiteraard voor mijn winkeltje.
Je ziet hooi op de grond, ik dek grote delen van mijn tuin in het najaar af met hooi, geen stro dus, veel mensen weten het verschil niet maar stro is veel dikker, geliger en heeft holle stengels, dit is perfect ter isolatie, als je bijvoorbeeld planten of de voet van struikjes wil beschermen tegen kou... hooi is gewoon gedroogd gras of bloemenweide, niet hol, weinig isolerende werking maar het composteert wel heel snel en dekt de grond goed af waardoor er nauwelijks onkruid groeit waar je het neerlegt. In het voorjaar of later in het jaar heb je al snel compost en verbetert het de leem/kleigrond die hier is aanzienlijk. Ik graaf holletjes in de grondbedekking en zet er de plantjes gewoon tussen.
Ik heb 8 jaar lang mijn eten gekweekt in een moestuin van slechts 170m2. Veel mensen denken dat je waanzinnig veel ruimte nodig hebt om het jaar rond van te eten maar dat is niet perséé noodzakelijk. Als je goed afwisselt, veel de hoogte in gaat tegen hekwerken aan met planten die van klimmen houden en een deel in potten kweekt kom je echt een heel eind. Nu heb ik toch vorig jaar besloten nog een stuk tuin voor groente vrij te maken, vooral omdat ik altijd vreselijk veel aanloop en logées heb maar ook omdat ik extra veel kweek voor de zadenopbrengst voor de verkoop.
Het nieuwe stuk is naar ik schat rond de 120m2 en ik ben al 2 jaar bezig de grond te verbeteren. Eerst heb ik er sowieso al een paar jaar geiten op laten lopen, dus het was aardig bemest. Daarna met hooi en groenafval aan de gang en nu ik het 2e jaar in ga lijkt de grond al haast potgrond uit de winkel!
Er staat nu nog alleen maar knoflook in, een beetje laat gezet omdat onverlaten, vogels ofzo, wellicht mijn eenden, de eerste lading uitgegraven hebben, de rotzakjes, ik moest dus opnieuw beginnen. De gele puntjes aan het blad is niet omdat ze niet blij zijn, maar een gevolg van een behoorlijke laag sneeuw die hier even lag, dat komt wel weer goed.
De rest van het nieuwe veldje is nog leeg, ik kan nog even goed nadenken wat ik er in ga zetten en wat restanten onkruid verwijderen, ondertussen kunnen de resten van vorig jaar ook nog goed composteren. Ik maak dus ook geen composthoop, ik gooi het gewoon de tuin in en laat de natuur zijn gang gaan. Uiteraard geen dikke harde takken of zieke planten. Het ziet er dan na een winter ongeveer zo uit:
Mijn oude moestuin is een stuk groener, daar staan veel vaste planten en zaailingen, maar toch is het in de winter wel een saaie bedoening.
Mijn oude, eerste moestuin in winterrust. Kaal maar toch wel her en der wat groen.
Hier het groen van dichtbij, winterpostelein! Heerlijk in een stamppotje. Ik heb het nooit gezaaid maar het groeit keurig in een bedje en is in het voorjaar altijd het eerste wat ik oogsten kan. Het zaait ieder jaar vanzelf uit, ja je moet het natuurlijk niet uitroeien met oogsten, en dan hoef je er dus verder nooit wat aan te doen.
Mijn andere voorjaarsheld, de veldsla. Net als de winterpostelein zaait het zichzelf elk jaar uit. Ik heb het in een tinnen badkuip staan en elk jaar komt het op. Ik kan al bijna oogsten.
De kruiptijm is ook nog wat geliger dan bedoeld door de sneeuw maar hij gaat heerlijk zijn gangetje, en de munt denkt al helemaal dat het voorjaar is. Morgen een pot verse muntthee drinken in het zonnetje!
Tot slot een lekker rommelig plaatje van mijn huis op de heuvel vanuit de nieuwe moestuin genomen.. In de winter is het echt wel een beetje een puinhoop maar zodra het groener wordt is het al bijna niet meer te zien, :-)
Reacties